Dziecko często nie wie czego może oczekiwać na spotkaniu z psychologiem, lub wydaje mu się, że będzie to tylko jedna wizyta. Przed może mu towarzyszyć zarówno lęk i niepokój, ale też ulga wynikająca ze zbliżającej się rozmowy o sobie i o swoich problemach. Zdarza się, że dzieci traktują to jako sygnał, że dzieje się u nich coś złego. Ważne jest co dziecko usłyszy wcześniej o pracy psychologa i jakie ma na ten temat wyobrażenia.

Rodzice często zastanawiają się, co powinni powiedzieć, gdy ich dziecko ma iść na konsultację psychologiczną. Mogą nie wiedzieć, jak je zachęcić i jakie budować w nim oczekiwania.

Co więc warto powiedzieć?
Można powiedzieć, że psycholog ten spotyka się z dziećmi i nastolatkami, by rozmawiać z nimi i zastanowić się, czego potrzebują i co mogą zrobić, aby poczuć się lepiej, żeby było im łatwiej w życiu. Dzieci chodzą do psychologa w obliczu przygnębienia, gdy towarzyszy im dużo smutku czy złości. Korzystają też z takiej pomocy gdy czują się niepewnie, wpadają w różne kłopoty, są pozbawione dobrego samopoczucia, mają trudności w kontakcie z innymi.

Rozmawiając z dzieckiem można delikatnie podkreślić, że dostrzegamy iż mierzy się ono z trudnymi myślami i przeżyciami oraz dzięki czemu to dostrzegamy. Może np. dziecko gorzej śpi, trudno mu się skupić lub jest po prostu nerwowe. Warto też dodać, że psycholog jest specjalistą od takich spraw i wspólne zmaganie się z tymi trudnościami będzie łatwiejsze.

Dla dziecka ważna jest informacja, że dzieci, które przychodzą do psychologa, maja podobne kłopoty i czasem trudne doświadczenia oraz wspomnienia. Choć takie spotkanie jest sporym wyzwaniem, ma na celu przynieść ulgę. Podkreślenie tej kwestii pomoże dziecku wyzbyć się poczucia wyobcowania, zmniejszy napięcie.

Dziecko może się również obawiać, że podczas spotkania będzie wypytywane czy oceniane, że będzie musiało mówić o swoich problemach. Namawianie dziecka czy naciskanie na nie by dużo o sobie powiedziało, może spotęgować w nim strach i zniechęcić do tego spotkania. Podczas wizyty oprócz czasu na rozmowę zawsze znajdzie się przestrzeń na trochę wspólnej zabawy, czy rysowania. Warto ustalić wcześniej z psychologiem, czy dziecko będzie samo podczas spotkania czy odbędzie się ono w obecności rodzica.

Pomoc psychologiczna rozpocznie się wtedy kiedy dziecko zaufa i poczuje się bezpiecznie w gabinecie.  Temu służą właśnie pierwsze spotkania, często więc po pierwszej wizycie nie można od razu udzielić rodzicowi  wskazówek, czy postawić diagnozy. Dopiero podczas kolejnych spotkań dziecko otwiera się i daje lepiej poznać.

Ważne też by po spotkaniu z psychologiem rodzic pozostawił decyzji dziecka, czy chce ono opowiedzieć o tym jak było.

Autor tekstu: Natalia Brola