Kryzys psychiczny jako doświadczenie wymagające wsparcia
W życiu człowieka mogą pojawić się sytuacje, które znacząco naruszają poczucie bezpieczeństwa, stabilności oraz zdolność do codziennego funkcjonowania. Utrata bliskiej osoby, rozpad ważnej relacji, doświadczenie przemocy, nagłe zdarzenie traumatyczne, poważna diagnoza medyczna czy istotne zmiany życiowe mogą prowadzić do kryzysu psychicznego.
Kryzys nie jest oznaką słabości ani braku odporności psychicznej. W ujęciu psychologicznym jest rozumiany jako stan przejściowej nierównowagi, który pojawia się wtedy, gdy wymagania sytuacji przekraczają dostępne w danym momencie zasoby i sposoby radzenia sobie jednostki.
To, czy dane wydarzenie doprowadzi do kryzysu, zależy nie tylko od samej sytuacji, ale również od jej znaczenia dla osoby, wcześniejszych doświadczeń, aktualnej kondycji psychicznej oraz dostępnego wsparcia społecznego. Z tego powodu dwie osoby mogą zareagować zupełnie inaczej na podobne wydarzenie.
Czym jest interwencja kryzysowa?
Interwencja kryzysowa jest formą krótkoterminowej, profesjonalnej pomocy psychologicznej skierowanej do osób znajdujących się w sytuacji kryzysowej. Jej podstawowym celem jest przywrócenie możliwie największego poziomu bezpieczeństwa, stabilizacji emocjonalnej oraz zdolności do podejmowania decyzji i dalszego działania.
W przeciwieństwie do psychoterapii, która zwykle koncentruje się na długofalowej zmianie i pracy nad utrwalonymi wzorcami funkcjonowania, interwencja kryzysowa skupia się przede wszystkim na aktualnym problemie i najpilniejszych potrzebach osoby.
Do głównych celów interwencji kryzysowej należą:
- zmniejszenie intensywności silnych reakcji emocjonalnych,
- pomoc w uporządkowaniu aktualnej sytuacji,
- identyfikacja najważniejszych potrzeb i zagrożeń,
- uruchomienie dostępnych zasobów osobistych i społecznych,
- zwiększenie poczucia wpływu oraz sprawczości,
- zaplanowanie kolejnych kroków adekwatnych do sytuacji.
Interwencja kryzysowa nie polega na „naprawieniu” człowieka ani szybkim usunięciu trudnych emocji. Jej zadaniem jest stworzenie warunków, w których osoba może odzyskać zdolność do samodzielnego radzenia sobie.
Jakie sytuacje mogą prowadzić do kryzysu?
Kryzysy mogą mieć różne źródła. Najczęściej pojawiają się w związku z:
- nagłą lub traumatyczną utratą bliskiej osoby,
- rozwodem lub zakończeniem ważnej relacji,
- doświadczeniem przemocy,
- wypadkiem lub sytuacją zagrożenia życia,
- diagnozą poważnej choroby,
- utratą pracy lub znaczącym kryzysem finansowym,
- nagłymi zmianami życiowymi wymagającymi adaptacji.
Kryzys może pojawić się również w związku z wydarzeniami, które powszechnie uznawane są za pozytywne, ale wymagają dużych zasobów adaptacyjnych, np. narodzinami dziecka, zmianą miejsca zamieszkania czy rozpoczęciem nowego etapu życia.
Jak rozpoznać, że potrzebujesz wsparcia?
Reakcje kryzysowe mogą obejmować różne obszary funkcjonowania człowieka.
Obszar emocjonalny
Może pojawić się:
- silny lęk,
- poczucie bezradności,
- intensywny smutek,
- złość,
- poczucie winy,
- trudność w regulowaniu emocji.
Obszar poznawczy
Osoba może doświadczać:
- trudności z koncentracją,
- problemów z podejmowaniem decyzji,
- poczucia chaosu i dezorganizacji,
- uporczywego powracania myślami do trudnego wydarzenia.
Obszar fizjologiczny i behawioralny
Kryzys może wiązać się także z:
- zaburzeniami snu,
- przewlekłym napięciem,
- spadkiem energii,
- wycofaniem społecznym,
- trudnościami w wykonywaniu codziennych obowiązków.
Jeżeli objawy te utrudniają codzienne funkcjonowanie lub nasilają się mimo upływu czasu, warto skorzystać z konsultacji psychologicznej.
Jak przebiega interwencja kryzysowa?
Pierwszym etapem jest stworzenie bezpiecznej przestrzeni do rozmowy oraz nawiązanie
profesjonalnej relacji pomocowej. Psycholog pomaga osobie uporządkować sytuację i określić, co w danym momencie jest najważniejsze.
Podczas spotkania specjalista może pomóc w:
- nazwaniu i uporządkowaniu przeżywanych emocji,
- określeniu aktualnych trudności,
- rozpoznaniu dostępnych źródeł wsparcia,
- znalezieniu sposobów zmniejszenia napięcia,
- ustaleniu możliwych dalszych działań.
Istotnym elementem jest również ocena bezpieczeństwa psychicznego osoby, szczególnie gdy kryzys wiąże się z poczuciem beznadziei, myślami samobójczymi lub doświadczeniem przemocy.
Interwencja kryzysowa a psychoterapia
Choć obie formy pomocy prowadzone są przez specjalistów zdrowia psychicznego, pełnią różne funkcje.
Interwencja kryzysowa:
- jest krótkoterminową formą wsparcia,
- koncentruje się na aktualnym kryzysie,
- pomaga odzyskać stabilność i bezpieczeństwo.
Psychoterapia:
- jest procesem długoterminowym,
- umożliwia głębszą pracę nad trudnościami,
- pomaga rozumieć i zmieniać utrwalone schematy funkcjonowania.
Czy każda osoba w kryzysie potrzebuje pomocy specjalisty?
Nie każda trudna sytuacja prowadzi do długotrwałych problemów psychicznych. Badania nad odpornością psychiczną pokazują, że wiele osób posiada zdolność do stopniowego powrotu do równowagi po trudnych doświadczeniach.
Jednocześnie skorzystanie z pomocy psychologicznej nie oznacza, że ktoś „nie daje sobie rady”. Jest to forma świadomego zadbania o swoje zdrowie psychiczne w sytuacji zwiększonego obciążenia.
Autor tekstu: Paulina Lecińska- psycholog
Bibliografia:
- Everly, G. S., Jr., & Lating, J. M. (2022). The Johns Hopkins Guide to Psychological First Aid (2nd ed.). Johns Hopkins University Press.
- James, R. K., & Gilliland, B. E. (2017). Crisis Intervention Strategies (8th ed.). Cengage Learning.
- World Health Organization. (2011). Psychological First Aid: Guide for Field Workers. Worl Health Organization.