tekst: Anastazja Grebień, lekarz

Wprowadzenie

Migrena jest powszechnym, ale skomplikowanym schorzeniem neurologicznym, które dotyka miliony ludzi na całym świecie. Charakteryzuje się powtarzającymi się epizodami bólu głowy o umiarkowanym do silnego natężenia, często towarzyszącymi innymi objawami, takimi jak nudności, wymioty oraz nadwrażliwość na światło i dźwięk. W niniejszym artykule przedstawimy najnowsze badania naukowe dotyczące migreny, jej przyczyn, objawów oraz metod leczenia.

Przyczyny Migreny

Migrena jest wynikiem złożonych interakcji między czynnikami genetycznymi a środowiskowymi. Badania genetyczne wskazują, że osoby z migreną często mają rodzinne predyspozycje do tego schorzenia. Przykładem jest genetycznie uwarunkowana forma migreny, znana jako rodzinna migrena hemiplegiczna (FHM), która jest spowodowana mutacjami w określonych genach (np. CACNA1A, ATP1A2, SCN1A) .

Migrena może być wywołana przez różnorodne czynniki, w tym stres, zmiany hormonalne, specyficzne pokarmy, niedobory snu oraz zmiany pogodowe. Mechanizm bólu migrenowego obejmuje zmiany w przepływie krwi w mózgu, jak również zaburzenia w funkcjonowaniu neurotransmiterów, takich jak serotonina .

Objawy Migreny

Migrena zazwyczaj przebiega w kilku fazach:

  1. Prodrom: Objawy zwiastujące, które mogą pojawić się kilka dni lub godzin przed atakiem, takie jak zmiany nastroju, zmęczenie, wzmożone pragnienie, sztywność karku.
  2. Aura: Faza, która występuje u niektórych pacjentów, charakteryzująca się zaburzeniami wzrokowymi (migające światła, plamy) lub czuciowymi (mrowienie, drętwienie). Aura trwa zazwyczaj od 20 do 60 minut.
  3. Faza bólu głowy: Intensywny, pulsujący ból, często jednostronny, który może trwać od 4 do 72 godzin. Bólowi często towarzyszą nudności, wymioty oraz nadwrażliwość na światło (fotofobia) i dźwięk (fonofobia).
  4. Postdrom: Faza powysiłkowa, gdzie pacjenci mogą odczuwać zmęczenie, osłabienie oraz ból mięśni.

Leczenie Migreny

Leczenie migreny obejmuje zarówno metody farmakologiczne, jak i niefarmakologiczne.

Farmakoterapia

  1. Leki przeciwbólowe: Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen czy naproksen, są często stosowane w leczeniu łagodnych do umiarkowanych bólów migrenowych.
  2. Tryptany: Leki specyficzne dla migreny, takie jak sumatryptan, które działają poprzez zwężanie naczyń krwionośnych i zmniejszanie stanu zapalnego.
  3. Leki przeciwwymiotne: Pomagają w kontrolowaniu nudności i wymiotów towarzyszących migrenie.
  4. Leki profilaktyczne: W przypadku częstych i ciężkich ataków migreny, stosuje się leki profilaktyczne, takie jak beta-blokery (propranolol), leki przeciwpadaczkowe (topiramat) oraz antydepresanty (amitryptylina) .
  5. Iniekcję botoksu: Leczenie migreny botoksem (toksyną botulinową typu A) jest jedną z nowoczesnych metod terapii dla pacjentów z przewlekłą migreną, definiowaną jako występowanie bólu głowy przez 15 lub więcej dni w miesiącu, z czego co najmniej 8 dni to migrena. Powtarzalność minimum co 12 tyg.

Metody Niefarmakologiczne

  1. Zarządzanie stresem: Techniki relaksacyjne, medytacja oraz terapia poznawczo-behawioralna mogą pomóc w redukcji częstotliwości i nasilenia ataków migrenowych.
  2. Zmiany w stylu życia: Regularny tryb życia, odpowiednia ilość snu, zdrowa dieta oraz unikanie wyzwalaczy migreny są kluczowe w zarządzaniu migreną.
  3. Suplementy diety: Badania wykazały, że niektóre suplementy, takie jak magnez, ryboflawina (witamina B2) oraz koenzym Q10, mogą mieć działanie profilaktyczne przeciwko migrenie .

Podsumowanie

Migrena jest złożonym i często wyniszczającym schorzeniem, które wymaga indywidualnie dopasowanego podejścia do leczenia. Zrozumienie mechanizmów migreny oraz identyfikacja wyzwalaczy może znacząco poprawić jakość życia pacjentów. Współczesna medycyna oferuje wiele opcji terapeutycznych, zarówno farmakologicznych, jak i niefarmakologicznych, które mogą skutecznie kontrolować objawy migreny i zmniejszać jej wpływ na codzienne funkcjonowanie.

Źródła

  1. Goadsby, P. J., & Holland, P. R. (2018). Pathophysiology of Migraine. Handbook of Clinical Neurology, 148, 1-17.
  2. Russell, M. B., & Olesen, J. (1995). Increased familial risk and evidence of genetic factor in migraine. BMJ, 311(7004), 541-544.
  3. Pietrobon, D., & Moskowitz, M. A. (2013). Pathophysiology of migraine. Annual Review of Physiology, 75, 365-391.
  4. Dodick, D. W. (2018). Migraine. The Lancet, 391(10127), 1315-1330.
  5. Mauskop, A. (2012). Nonmedicinal, alternative, and complementary therapies for migraine. Continuum (Minneap Minn), 18(4), 796-806.
Call Now Button