Badanie EEG w diagnostyce ADHD w Warszawie – jak analiza fal mózgowych wspiera diagnozę?
Diagnoza ADHD (zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi) to proces złożony. W naszej poradni w Warszawie uzupełniamy go o obiektywne badanie EEG, które pozwala zajrzeć w głąb pracy mózgu i zrozumieć biologiczne podłoże trudności pacjenta.
Oto jak elektroencefalografia (EEG) rewolucjonizuje podejście do ADHD:
1. Obiektywne potwierdzenie diagnozy ADHD
Badania naukowe wykazują, że osoby z ADHD mają charakterystyczny wzorzec aktywności elektrycznej mózgu. Najczęściej obserwujemy:
- Zwiększoną aktywność fal Theta (odpowiedzialnych za stan rozproszenia),
- Zmniejszoną aktywność fal Beta (odpowiedzialnych za skupienie i koncentrację). Współczynnik Theta/Beta uzyskany w badaniu EEG jest cennym argumentem wspierającym diagnozę postawioną przez psychiatrę czy psychologa.
2. Terapia Neurofeedback – trening skupienia bez leków
EEG to fundament terapii Neurofeedback (Biofeedback). Jest to bezbolesna metoda, dzięki której pacjent uczy się świadomie wpływać na pracę swojego mózgu. W przypadku ADHD trening ten pomaga:
- poprawić koncentrację i pamięć operacyjną,
- zredukować impulsywność,
- wypracować lepszą samoregulację emocjonalną.
3. Precyzyjne monitorowanie leczenia
Dzięki EEG możemy sprawdzić, jak mózg pacjenta reaguje na wprowadzoną farmakoterapię (np. leki stymulujące). Pozwala to lekarzowi psychiatrze na lepsze dostosowanie dawki leku lub zmianę metody leczenia, opierając się na realnych zmianach w zapisie fal mózgowych.
4. Wykrywanie zaburzeń współwystępujących
ADHD rzadko występuje samo. Często towarzyszą mu stany lękowe, depresja lub zaburzenia snu. Badanie EEG pozwala na kompleksową ocenę stanu neurologicznego, co ułatwia odróżnienie objawów ADHD od innych problemów zdrowotnych i zaplanowanie skutecznej, holistycznej terapii.
5. Zrozumienie przyczyn impulsywności
Analiza EEG pomaga zidentyfikować specyficzne wzorce aktywności mózgowej odpowiedzialne za trudności w hamowaniu reakcji. Dla pacjenta i jego rodziny to często ogromna ulga – dowód na to, że trudne zachowania mają podłoże neurobiologiczne, a nie wynikają ze złej woli.
